Koddige onhandige dieren, dassen. Geen wonder dat ze bijna uitgestorven waren in Nederland. Als je 's avonds benedenwinds bij een dassenpaadje (heel herkenbaar in het gras) gaat zitten, lopen ze zowat recht in je armen. Ze zien heel slecht en pas op een paar meter afstand krijgen ze je in de gaten en gaat dat neusje in de lucht :)
Deze das was in het weekend uit geweest in de suikerbietenberg en vond ze zo
dat hij zich er aan volgegeten had. Toen hij waggelend over straat weer naar huis wilde, was hij met zijn dikke buik helaas te langzaam om een auto te ontwijken. Zielig en toch ook wel komisch tegelijk.*** Dank zij de tegenwoordige bescherming zijn er nu plaatselijk best wel weer veel. Als je in Zuid Limburg of Voerstreek tijdens de kersentijd in de schemering over de juiste holle weggetjes fietst waar veel kersen liggen, kun je er zo maar een stuk of tien tegenkomen in een uurtje.*** Ze maken hun gangen graag aan de rand van holle weggetjes. Dus ga in het donker niet te hard zo'n weggetje af met de fiets, want als je niet uitkijkt heb je er zo maar een onder je fiets zitten en dat kan niet alleen voor de das, maar ook voor jezelf verkeerd aflopen.*** Soms zitten er twee en als je dan langsfietst, willen ze alletwee tegelijk het hol in. Dat gaat naturlijk niet dus blijven ze elkaar aan de kant duwen. Met als resultaat dat het geen van beide lukt. :) Ze hebben echt bescherming nodig :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten