Nog een terug van weggeweest.

Laagveenmoeras in Zuid Limburg, het komt voor, maar weinig en vaak zonder bijzondere soorten. Des te leuker dat het Moeraskartelblad (Pedicularis palustris) die het in het hele land moeilijk heeft, hier tussen Mechelen en Epen weer terug is.

Stadsdrukte ontvlucht.

Deze muurhagedis (Podarcis muralis) was de stadsdrukte zat en is Maastricht (daar komen ze officieel alleen voor) ontvlucht naar het platteland van Gasthuis. Hij heeft er zelfs een groenig jasje voor aangetrokken.

Goed bezig jongens

Paardenhoefklaver terug van uitgestorven

Paardenhoefklaver (Hippocrepis comosa) verdwenen uit Nederland in de 80er jaren, maar nu weer terug hier op de Dolkesberg (Dolke(L)=Kauwtje). Ze hebben de groeve weer helemaal kaal gemaakt om bijzondere planten als deze weer een kans te geven.

Monster Bosanemoon

Primula veris waar wel-waar niet

Peperduur boompje.

Peperboompje (Daphne mezereum) een algemene tuinplant. Niet veel mensen weten dat het ook een zeer zeldzame inheemse plant is. Nog maar op een paar plaatsen in Zuid limburg te vinden. Op een van deze plaatsen tussen een paar struiken op een orchideeënrijke kalkgrashelling staat nog 1 exemplaar, zwaar beschermd o.a. met groen geplastificeerd tuingaas :) zodat hij bij het maaien en kappen niet per ongeluk wordt omgedaan (1e 2 foto's)

Enkele jaren geleden werden de rode bessen die de soort zijn naam geven uitgezaaid in een hakhoutstrook langs de kalkgrashelling. Met succes, enkele tientallen exemplaren kwamen op. Deze werden beschermd met de bekende roodwitte plastic afzetstroken (foto 3), om ook weer te voorkomen dat ze omgedaan zouden worden. Helaas is het merendeel van deze planten later dit jaar gesneuveld door wortelrot tijdens een natte broeierige periode in de zomer. Het hakhout had eerder gedund moeten worden om meer licht en lucht bij de boompjes te brengen. In de winter van '25-'26 is dat alsnog gebeurd, een tiental exemplaren hebben het overleefd. Maar deze hebben het gedeeltelijk ook weer moeilijk nu die exemplaren ineens in de volle zon staan. Dit laat zien hoe gevoelig vooral de jonge exemplaren van deze soort zijn, en dat dus vooral een zo konstant mogelijk microklimaat van groot belang is. Een dure les, want men heeft er duidelijk veel moeite op gedaan.